Паўдневая Амерыка 2013-2014

Цікава, але не ведаю, з чаго пачаць)

Гэта было маё трэцяе «далёкае падарожжа» і першае на такі доўгі час (9 месяцаў).

Пачалося ўсё спантанна. Плана не было. Быў толькі білет на самалёт з серабрыстым крылом, рэзервацыя нумара ў гатэлі на два дні і дзвесце баксаў.

Не маю аніякага разумення, аб чым я думала, калі збіралася ў дарогу)

Памятаю толькі, што мозг мой увесь час адключаўся пры спробе хоць неяк прадумаць будучыя дзеянні. Я проста ўвесь час знаходзілася ў ступары.

І тым не менш, падарожжа атрымалася як мае быць! Пастаўленая напалеонаўская мэта, вядома, дасягнута не была, але для першага разу цалкам падыйдуць і падзеі, якія адбыліся падчас гэтай неверагоднай вандроўцы. Вопыт я атрымала каласальны. А колькі эмоцый!

Яшчэ хачу адзначыць, што Паўднёвая Амерыка цалкам адрозніваецца ад звыклай для мяне цывілізацыі. Нават Паўднёва-Ўсходняя Азія так мяне не агаломшыла, як Судамерыка. Таму фатаграфавала я ўсё агулам)

Вось такое уступнае слова.

Чытайце далей :)

Яшчэ па гэты бок акіяну

22.05.2013

Як вядома, вылет з Мінску вельмі дарагі, таму я купіла білет на цягнік да Масквы і паехала са свайго роднага гораду, развітаўшы з Матуляй.

Першы дзень

24.05.2013

Прыляцела ў Панама Сіці і засялілася ў гатэль.

Першае спатканне з мясцовым

25.05.2013

Помимо старого города в Панама Сити есть еще и другие улицы, а еще люди. Один из них пригласил меня на свидание и вот что из этого вышло.

Знаемства з сучасным Панама-Сіці і сапраўдным бэкпэкерам

26.05.2013

Прыехаў сапраўдны бэкпэкер Сяргей Ф. — шчасцю майму не было межаў. Пайшлі гуляць у цэнтр гораду, дзе я ўбачыла зусім іншы бок гэтай сталіцы. А ноччу яшчэ і паелі гарачай ежы ў адной "закусачнай". Дзень мне вельмі спадабаўся: убачыла шмат новага, паела нарэшце і зусім перастала баяцца.

Панамцы ў сапраўднасці не вельмі прыемныя людзі ці першыя праблемы

27.05.2013

Панядзелак правялі паходамі па ўсялякім амбасадам, хаця маглі б гэтага і не рабіць, бо ні ў водным з іх мы нічога не атрымалі. А яшчэ непрыятная сітуяцыя ў гатэле: патрабавалі цану амаль што ўдвая большую. Дзякуй Мішы разрулілі, але ж ён параіў з'язджаць.

Побег всегда помогает

28.05.2013

Искать справедливости в чужой стране на иностранном языке не имеет никакого шанса на успех. А я из Беларуси, поэтому надеяться на справедливость вообще нет привычки. Собрала вещи и уехала из этого клоповника.

Одинокое гуляние по Панама Сити

29.05.2013

Акклиматизировалась и пошла гулять да так загулялась, что потемнело. Никому не рекомендую так делать...

Звычайны панамскі народ, аўтобус і першы мой хостэл

31.05.2013

Сення я з'ехала з чыстага гатэлю з гарачай вадой і адправілася ў новый горад, у хостэл, шукаючы новыя прыгоды і сяброў.

Пачуцце задавальнення дзякуючы падарожжу

01.06.2013

Абследванне новага гарадку і знаемства з новымі людзьмі разнастайных прыхільнасцей з розных краін. Пачуцце задавальнення сабой, што адправілася ў такое цудоўнае падарожжа.

Гарачая крыніца і рэпітыцыя параду

02.06.2013

Раніцай я, Ханна з Англіі і Рычард адправіліся да гарачых крыніц. Усе пачалося з аўтобуснага вакзалу, дзе было занадта шмат людзей і чарга, якая каймавала ўвесь гэты невялікі тэрмінал.

Першая сустрэча з Ціхім акіянам

04.06.2013

Сення з самай раніцы я, Эмма (францужанка, якая крыху размаўляла па-расейскі, што неверагодна мяне радавала і адразу зблізіл...

Сутыкненне рэальнасці з надзеямі

05.06.2013

Натаха, мая лепшая сяброўка, прыслала мне гнеўнае пісьмо, што так безпланава, без падрыхтоўцы і грошаў у падарожжа не едуць. І я задумалася. Нават засумавала: і сапраўды - грошаў няма, сяброў побач няма, чужая краіна, на радзіму так проста не вярнуцца. Так амаль увесь дзень і прайшоў.

Міжнародныя жэсты

06.06.2013

Нічога асаблівага ў гэты дзень не адбылося. Толькі дамовіліся з 19-гадовым Джэймсам падняцца на вулкан Бару разам і ўначы. Гэты малады чалавек вельмі цікавы, застаецца спадзявацца, што калі ен вырасце - не зменіцца. Дарэчы ен расказаў мне, чым адроўніваюцца паднятыя пальцы, калі яны павернутыя да чалавека далонню і калі адвернутыя.

Эмацыянальна насычаны дзень у Бахо Бокетэ

07.06.2013

Бокете аказаўся па-сапраўднаму прыгожы маленькі гарадок, дзе шмат іншаземцаў і кветак. Да вулкана Бару гэта найбліжайшы горад.

Мае першае ўзыходжанне на вулкан Бару

08.06.2013

Уначы я і дзве канадкі: Хэйлен і Андрыян адправіліся пакараць вяршыню вулкана Бару. Як гэта адбылося ў дзвух словах можна сказаць так: звышцяжка і неверагодна.

Знаемства з Марсеям і панамскімі дзівацтвамі

09.06.2013

Вярнулася з вулкану, схадзіла ў душ, сабрала рэчы і паехала назад ў Панама Сіці. Настрой мяняўся ад неверагоднай задавальненнасці сабой да нічоганехацення і “як яны ўсе дасталі”. Усе гэта было вынікам майго скалалазання і неспання дзвух сутак.

Атрыманне калумбійскай візы і сямейная вячэра

10.06.2013

Рана раніцай Марсей разбудзіў мяне для падрыхтоўцы да апойманту, як я рыхтавалася невядома, але ж усе роўна нічога не паспе

Атрыманне калумбійскай візы (частка другая) і спрэчкі

11.06.2013

За вячэрай мы пачалі спрачацца наконт ежы, генетычна мадыфікаваных прадуктаў, карпарацый і яшчэ шмат чаго. Было весела :)

Першае катанне на яхцы прычым у Карыбскім моры!

16.06.2013

Вакол нас паўсюды было шмат іншых лодак-яхт, большых ці меншых, а бераг выглядаў зусім дзікім і неабжытым, як у фільме “Піраты Карбыскага Мора”, калі яны прыплывалі да якіх-небудь закінутых астравоў. Гэта вельмі прыгожа! Я стаяла на насу лодцы і глядзела наперад, дзе развярнуўся вялікі і магутны акіян.

Панамскі канал і дурны немец

18.06.2013

Раніцай я адправілася на Панамскі канал – нарэшце, трэба сказаць, бо гэта галоўная славутасць Панамы. Доўга чакала гарадскога аўтобусу, але ж праехалася ў ім бясплатна, бо панамцы неяк не бяруць грошы, калі просіш "прабіць за цябе талончык". А вось на аўтобусным тэрмінале Панама Сіці трэба плаціць двойчы: за білет і за праход да аўтобусу (першы каштаваў $0,35, а другі $1,25) - вось такая вельмі дзіўная сістэма.

Вера ў людзей і афрыканскія танцы

19.06.2013

Прыехаўшы ў Портобело я паспрабавала патэлефанаваць на мабільны, але ж ніхто не адказаў. І пакуль я думала, што рабіць далей, людзі побач спрасілі, каго я шукаю і, зразумеўшы каго, пачалі шукаць разам са мной, падключылі яшчэ некалькі чалавек, пасадзілі мяне ля магазынчыку на крэсла, захавалі маю сумку, патэлефанавалі і заставілі паведамленне.

Калон і дзень з капітанам Аленам у Портабело

20.06.2013

Нягледзячы, што ўсе вакол казалі, што Калон ім не спадабаўся, я наадварот вельмі была задаволена: незвычайная архітэктура дамоў, цантральная алея, якая вядзе прама ў прыпортавы сквер, дзе твайму зору з'яўляюцца шматлікія вялікія караблі: цэлы гарызонт і некалькі побач, нават некоторыя на баку - "мертвыя".

Райскі архіпелаг Сан Блас

23.06.2013

Як ужо водзіцца, нефіга не з самай раніцы мы адправіліся да востраву Чычыме - як я зразумела - жамчужына архіпелагу Сан Блас - на гэты раз я вырашыла правесці гэты шлях наверсе і нават на самым носе яхты. Разам з Лаўрай мы "лавілі" хвалю як серфінгісты толькі замест досак у нас была яхта.

Seasickness, calm sea and сhill out

24.06.2013

If there’s nothing you can do about the circumstances - just accept them and enjoy the life!

Першы дзень у Калумбіі

27.06.2013

У гэты раз усе было па-іншаму: плаціць можна было ў час з'езду і пакой быў набіты людзьмі, а разетка толькі адная і тая па-за чужым ложкам 0_о Затое сапраўдны маленькі сейф.

Stupid to be afraid or going beyond

04.07.2013

Finally this day came. The day when I gathered my courage, hid the fear imposed by someone and went at the point indicated on my map as “Ass” (in Russian). To be precise this sight is called the monastery of the Pope (Convento de la Popa). But I still had some problem...

Прыезд у казачна наркатычны горад Медэйен

06.07.2013

У Медэйен я прыехала раніцай, калі яшчэ толькі стала падымацца сонейка. Але я вельмі добра памятаю гэты момант. Так як усю ноч мне давялося не спаць у аўтобусе і я была стомлена, я клявала носам, але праз моманты прасыналася і глядзела ў вакно, а там нейкая казка. Мы спускаліся з горнай вышыні і нізіну паміж гэтых самых гор, у населены пункт, які ўтапаў у кветках. Гэта было сапраўды прыгожа і казачна. Зяленыя лугі, рознакаляровыя кветкі, высотныя горы вакол і светлае сонейка над гэтым усім. Неверагодная прыгажосць!

Дзве задачы

19.07.2013

Так паводле набыцця інфармацыя ў мяне з'явілася дзве задачы. Першая – гэта трапіць у Эквадор. Гэтая задача складалася з некалькі этапаў: знайсці маршрутку ці аўтамабіль да мяжы, перайсці яе, знайсці маршрутку ці аўтамабіль да бліжайшага эквадорскага гораду. Так як я выспалася, то сення ехаць ужо было позна, таму я прыступіла да рашэння другой задачы.

Прогулка и знакомство в Кито

24.07.2013

Снова сегодня пошла гулять по городу Кито. Обнаружила, что здесь очень много проводов. Прямо-таки паутина или даже своя нейросеть электричества. И это очень мешает делать фотографии.

Шэры дзень жыцця ў падарожжы

03.08.2013

Гэта адзін з тых дзен, калі ты думаеш, накой я ўвогуле сунуўся сюды. Сядзеў бы дома і ліха не ведаў. Усе здаецца шэрым, чужым і бязрадасным :(

Прыезд у індэйскі гарадок Атавало

05.08.2013

Цяпер мяне чакаў горад Атавало. Дарога была кароткай, але ж вельмі цікавай. У адрозненне ад Калумбіі ў Эквадоры горы камяністыя і высачэнныя. Вельмі прыгожа! Сення я ўпершыню ўбачыла ўжывую горы са снежным покрывам. Як малюнак! Толькі ўжываю, сапраўдны.

Пошук школы

06.08.2013

Позна прачнуўшыся, але ж выспаўшыся, я давольная пайшла на кухню, дзе пазнаемілася з Уільсанам, пры размове з якім высвятлілася, што мець чатыры імя - нармальная практыка ў Эквадоре. Ен, здаецца, уладальнік гэтага хостэлу і з майго позірку напалову індэец. Хаця ў рэальнасці яны ўсе з індэйцаў :)

Рынак рукадзелля

10.08.2013

Задаволеная і санлівая няспешна сабралася на знакаміты мясцовы рынак рукадзелля. У гэты дзень гандлевымі радамі сталі нават галоўныя вуліцы гораду Атавало. Машыны ездзілі ў аб'езд.

Перагрупоўка-адпачынак ў Трухійо ля акіяну

24.10.2013

Прагулялася па гораду, хацела шмат пафоткаць, але ж было занадта холадна і людзі цапляліся на кожным шагу. Працягваю гаварыць, што я з Расеі - не ведаю, што здарылася, напэўна, проста лянота. Акіян бушуе, сення нават наткнулася на знак, што гэта зона цунамі.

Айантайтамбо

24.11.2013

Раніцай адправіліся глядзець новыя руіны у Айантайтамбо. Гэта таксама горад інкаў з тэрасамі, на вярху якіх палацы сонцу.