Сапраўдная калумбійская кава!

Асноўная мэта наведаць “прыроду” Калумбіі была кавовая плантацыя. І яшчэ калі я шукала ў гэтым рэгіёне гатэль, то наткнулася на цікавае прапанаванне ўбачыць не проста кавовую плантацыю са стандартнымі радамі кавовых дрэў, а стаць унікальным наведвальнікам так званай плантацыі "Slow food", то бок “павольнай ежы”, Сача Мама (Sacha Mama), дзе можна будзе не проста глядзець, а ўдзельнічаць як у зборы кавы, так і ў яе далейшым прыгатаванні і пітві. Уласна гэта і вызначыла мой далейшы лёс.

Сёння, устаўшы раненька, я адправілася, як мне падказалі, на экскурсію. Спачатку была пэўная блытаніна і мяне накіравалі на звычайную плантацыю (вучыце іспанскую!), але потым адмінстратарка гатэля разабралася – дзякуй ёй за гэта – звязалася з Педра Грохалесам (Pedro Grojales) – гаспадаром плантацыі – і адправіла мяне ў правільным кірунку.

Ісці трэба было прыкладна 4 кіламетры праз лес, лугі, палі, горы, уздоўж горнай ракі і маленькіх вёсак. Было, вядома, крыху страшнавата, а часам нават вельмі) Але паўсюдная прыгажосць адцягвала ад дурных думак. Прырода цудоўная!

Дарогаю час ад часу трапляліся стрэлкі з абрэвіятурамі плантацыі, каб турысты не заблудзіліся. Гэта было такая міні-прыгода, як у фільмах або кнігах, калі падарожнік па карце шукае скарб) Было вельмі цікава! І не прайшло і двух гадзін, як я ўсё ж такі дайшла. Педра і яшчэ адзін турыст (на жаль, сёння я ўжо не памятаю яго імя – гэта быў малады скандынавец) ужо чакалі мяне.

Спачатку мы сядзелі на балконе другога паверха і назіралі за птушкамі, якіх вакол было даволі шмат, і па кнізе вызначалі іх выгляд. Гэта было вельмі цікава, асабліва заўважаць прыгожых птушак, што хаваліся ў лістве!

Потым нас пачаставалі абедам, і крыху адпачыўшы, мы адправіліся на экскурсію. А менавіта у лес!

Увогуле, сутнасць гэтай незвычайнай плантацыі ў тым, каб яна была максімальна натуральная. У дадзеным выпадку гэта азначае, што кавовыя дрэвы не павінны расці асобна ад астатняй прыроды, а павінны быць быццам дзікімі. Таму на плантацыі Сача Мама не было палёў з дакладнымі радамі дрэў, а быў сапраўдны лес, у якім раслі не толькі кавовыя дрэвы, але і іншыя дрэвы, кусты і травы. А таксама розныя жывёлы, птушкі і насякомыя. Матылькі тут проста велізарныя! А яшчэ я бачыла матылька з празрыстымі крыламі – такая мілашка! Сфотаграфаваць не паспела, ды і не хацелася быць ненармальным турыстам, які фотае ўсё, што бачыць. Хацелася проста атрымліваць асалоду ад прыгажосці прыроды.

Мы хадзілі па невялікіх сцежках ад дрэва да дрэва, а Педра распавядаў нам розныя цікавыя факты пра прыроду і вясёлыя гісторыі, як па-іспанску, так і па-англійску. Час ад часу мы параўноўвалі, хто што зразумеў. Было вельмі весела і надзвычай цікава! Педра – вельмі эрудыраваны і пазітыўны калумбіец.

Насабіраўшы кавовых ягад, мы вярнуліся да дому, дзе на двары, знаходзілася машына (канечне не электрычная) для ачышчэння ягад ад скуркі. Спелыя кавовыя ягады маюць тоўстую чырвоную скурку – менавіта яе трэба зняць, каб дабрацца да зерня. Гэтая машына падобная да вялікай мясасечкі)

Пракруціўшы сабраныя намі ягады, мы атрымалі ачышчаныя кавовыя зерні, якія трэба было падсушыць. Сушацца яны на сонцы прыкладна тыдзень. Доўга, затое цалкам натуральна! Тыдзень асабіста мы чакаць не маглі, таму Педра падрыхтаваў для далейшага працэсу ўжо высушаныя зерні.

Наступны крок – абсмажванне! Каб абсмажыць кавовыя зерні, мы выйшлі з лесу-плантацыі і падняліся на вяршыню невялікай гары, дзе стаяў спецыяльны домік – тыпу жароўні. Унутры была спецыяльная печ для абсмажвання на жывоным агні. Педра паказаў нам, як гэта робіцца, і далей мы зноў рабілі ўсё самі.

Засыпалі, мяшалі і чакалі, пакуль не з’явіцца ТОЙ САМЫ пах абсмажанай кавы. Чакалі добра так) Але які ж гэта пах! Проста неперадавы! Ты адчуваеш, быццам здымаешся ў рэкламе, але тут усё сапраўды настолькі крута, як паказваюць акцёры. І гэта толькі пах. Пра смак я нават не буду спрабаваць распавядаць. Скажу толькі адно: усё, што ў нас лічыцца шыкоўнай кавай, — нават побач не стаяла. Паспрабаваўшы тут гэты напой, разумееш, чаму ён заваяваў увесь свет, навошта трэба было столькі намаганняў. Ён проста божскі!

Увогуле, мы былі ў поўным захапленні. Гэта быў адзін з самых цікавых дзён у маім жыцці! Дзякуй, Педра, за гэта!

TAGS: вынікі дня, прырода, кава

НАСТРОЙ: захоплены, узнёслы, шчаслівы

Дата: 2013-07-14 23:44:00